Oceń wpis  oddane głosy: 7 / 6

Jako, że blog ten nadal jest odwiedzany - uprzejmie informuję, że obecnie udzielam się w Gazecie Libertariańskiej dostępnej pod adresem http://www.libertarian.pl

Bblog wspominam miło, czasem korci mnie, żeby tu jeszcze coś pisać. Pomyślimy... :)

 Oceń wpis  oddane głosy: 6 / 4

Sprawa mafii węglowej i żenująca postawa mediów utwierdziła mnie w przekonaniu, że stary, zakorzeniony jeszcze w latach 50-tych Układ ustępuje, a może przepoczwarza się w Układ nowy. Dzieje się to na naszych oczach.

Jeśli ktoś czytał mojego bloga, to wie, że tego właśnie się spodziewałem.

Nie spodziewałem się natomiast, aby w dobie informacji internetowej tzw. opinia publiczna tak łatwo dała sobą manipulować. Nie spodziewałem się, że przesiąknięte zapałem bojowym armie blogerów tak łatwo pozwolą władzy na takie harce.

Żeby było jasne: harce władzy minionej i harce władzy obecnej.

Sądzę, że reżim nowy w znacznej mierze przetrzebi dużą część prominentów reżimu byłego. Sądzę, że reżim nowy mniej jest i mniej będzie uciążliwy niż reżim stary.

Sądzę, że i reżim obecny zacznie a raczej już zaczyna próchnieć. I też się w końcu obali, jak każda władza pod naporem uwalniającego się rynku.

Ciągle fikcją jest wolna publicystyka w Polsce.

Dziennikarze nadal zadziwiają instynktem w rozróżnianiu tego co pisać wolno a czego nie. Zaślepieni stronniczością blogerzy niezdolni są do obiektywnego przedstawiania rzeczywistości.

Zacietrzewionych i pogrupowanych w drużyny odbiorców nie interesuje prawda, tylko sposób na dokopanie innym i obronienie swoich.

Wolna i obiektywna publicystyka to ciągle przyszłość ale przyszłość, która – tak uważam – nastąpi. Być może niedługo.

Na dzień dzisiejszy dochodzę do wniosku, że publikować nie ma sensu. Brak jest rynku informacji – są medialne folwarki, brak jest czytelników – są fanatyczne tłumy. Szkoda traconego czasu.

Tak więc wszystkim, którzy jednak mnie czytali: do widzenia! :)

 Oceń wpis  oddane głosy: 3 / 7

Gdzie mądry człowiek ukryje liść? W lesie. A jeśli nie ma lasu? To mądry człowiek zasadzi las, żeby ukryć w nim liść.

Wczorajsza informacja o domniemanym korumpowaniu Zbigniewa Wassermanna przez śląską „Alexis” winna była spiorunować media. Cóż – medialne echo było nad wyraz słabowite. Na portalach królowała decydująca o losach świata informacja o zniknięciu Bronisława Geremka z Kapituły Orderu Orła Białego.

Strzał do Wasseramana padł z armaty o największym możliwym kalibrze. Tytuł na Onecie "Śląska Alexis korumpowała Wassermanna?” jeszcze tylko pytajnikiem pozostawiał internaucie resztki wątpliwości.

Dalej szły kolejne rewelacje: „Koordynator służb specjalnych brał pieniądze od "śląskiej Alexis" - zeznał świadek w śledztwie mafii węglowej”; zszokowany prokurator miał się kilkakrotnie upewniać, że chodzi o „tego” Wassermanna, pół roku później pewny siebie świadek podtrzymał zeznania. „Alexis” miała się „zainteresować” Wassermannem w drugiej połowie lat dziewięćdziesiątych „kiedy było wiadomo, że AWS przejmie władzę.

Dalej jak u Hitchcocka – napięcie rośnie. Alexis ma listę łapowników, są tam politycy z prawej i lewej strony sceny politycznej! Jak pisze „NIE” na swoich stronach – prawica uwikłana była „nawet bardziej”!

„Redakcja "NIE" rozmawiała z osobami, które widziały dokument. Listę otwierają wicepremier i wiceminister w rządzie Jerzego Buzka, co najmniej dwaj inni członkowie rządu AWS, dwóch prawicowych wojewodów, działacze NSZZ "Solidarność", szefowie spółek górniczych. Są tu też przedstawiciele lewicy: były premier, dwóch ministrów, jeden z wiceministrów, znany poseł - wylicza tygodnik.”

 Oceń wpis  oddane głosy: 7 / 6

Złowrogie mane, tekel, fares pojawiło się przed pół godziną na drzwiach siedziby Platformy Obywatelskiej na ul. Andersa w Warszawie.

Oto jedyny prawdziwy prezydent wszystkich Polaków, znający języki, tańczący i rozsławiający nas w całym cywilizowanym świecie rozpoczął proces chudnięcia.

Aleksander Kwaśniewski i „blisko sto osób - przedstawicieli różnych profesji, środowisk i orientacji politycznych z wielu miast Polski - podpisało się pod oświadczeniem podkreślającym szacunek dla zrywu "Solidarności" i jej przywódców oraz dla "okrągłego stołu". Część z nich postanowiło założyć stowarzyszenie o nazwie Ruch na Rzecz Demokracji.”

Ów Ruch wykonany został jednocześnie przez całą plejadę bonzów i pieszczochów III RP. Są wśród nich tuzy jak Andrzej Olechowski. Olechowski zrywa tym Ruchem nitkę podtrzymującą damoklesowy miecz nad swym nieudanym platformianym dziecięciem.

Jest rzeczony Aleksander Kwaśniewski, któremu wzruszającą laurkę wyśpiewał u pana Gudzowatego nieoceniony gawędziarz Józef Oleksy, pokutujący obecnie na przymusowej emigracji.

Są czerwone książątka w osobach Cimoszewicza i Borowskiego i pomniejsze indywidua biegające na SLD-owskim pasku w rodzaju Władysława Frasyniuka.

To kolejne po Partii Kobiet kuriozum polskiej sceny politycznej, które ma nas bronić przed zmianami serwowanymi przez straszliwych kaczystów.

Zanim prokuratorskie kleszcze powyrywają wszystkie z takim trudem zgromadzone „zdobycze III RP” – trzeba działać. To już ostatnia chwila, to ten dzień! Zupełnie jak w płomiennym utworze innej sygnatariuszki oświadczenia, naszej noblistki Wisławy Szymborskiej, która również pała chęcią obrony demokracji:
 

„Ten dzień

o śmierci Józefa Stalina

Jaki rozkaz przekazuje nam
na sztandarach rewolucji profil czwarty?
- Pod sztandarem rewolucji wzmacniać warty!
Wzmocnić warty u wszystkich bram!

Oto Partia - ludzkości wzrok.
Oto Partia: siła ludów i sumienie.
Nic nie pójdzie z jego życia w zapomnienie.
Jego Partia rozgarnia mrok.

Niewzruszony drukarski znak
drżenia ręki mej piszącej nie przekaże,
nie wykrzywi go ból, łza nie zmaże.
A to słusznie. A to nawet lepiej tak.”

 Oceń wpis  oddane głosy: 5 / 3

Wygląda na to, że sprawa śmierci Barbary Blidy rozpocząć może trzęsienie ziemi, jakiego w Polsce po 1989 roku jeszcze nie było.

Gdyby sprawa dotyczyła wyłącznie mafii węglowej mielibyśmy kolejną bitwę z miażdżoną postkomunistyczną sitwą (wedle poręcznego określenia z kuchni znanego gawędziarza Oleksego). Bitwę w wojnie, w której obecne władze zaczynają zdaje się brać górę.

Gdyby kwestią była wyłącznie śmierć potencjalnej podejrzanej w czasie wizyty ABW  byłaby to kolejna kontrofensywa w wykonaniu III RP (po taśmach Begerowej i imprezie na wszechpolskiej działce) z ponowną próbą wysadzenia rządu w powietrze, tym razem przy użyciu naprawdę silnego ładunku.

Cóż – tak się złożyło, że oba te aspekty wystąpiły łącznie. Obie strony dostały do rąk takie działa, że boją się ich użyć i na razie tylko przykładają trzęsące się paluchy do spustów.

Jak tam było w Siemianowicach to oczywiście wiedzieć nie możemy ale że podawany przebieg zdarzenia cuchnie na kilometr – to wiedzieć możemy dysponując odrobiną oleju w głowie.

Opozycja zmasakrowałaby rząd, gdyby zadziałała z takim rozmachem jak przy okazji ględzeń Mojzesowicza i Lipińskiego (pamięta ktoś jeszcze o co tam szło?) Tym razem jednak psy nie zostały spuszczone z łańcuchów a wielki róg nie dał sygnału nagonce. Czemu?

Rykoszet po ewentualnej rozróbie w Sejmie mógłby roznieść SLD na strzępy. Mafijne puzzle, które rząd w naprędce zacząłby przed kamerami na użytek gawiedzi łączyć utworzyłyby taki obraz, że włosy powstawałyby na głowach największym piewcom III RP.

Tak więc mamy rozsypane na stole bierki. Każdy ostrożnie podnosi swoją.

W pierwszych godzinach po zdarzeniu brak jest narzucającego się natychmiast i w sposób oczywisty postulatu sformowania sejmowej komisji śledczej.

Nieśmiało jednak koncepcja ta zaczyna kiełkować. Helena Łuczywo enigmatycznie pisze o niezależnej komisji.  Wojciech Olejniczak też w końcu zaczyna mówić o komisji – tym razem już sejmowej.

PiS kwestionuje zasadność tych postulatów. W pewnym momencie PiS-owski poseł Jędrzej Jędrych wspomina, że „specjalna komisja byłaby za to pomocna przy zbadaniu funkcjonowania mafii węglowej.”

Krótko potem powtarza to już Zbigniew Ziobro.

Rząd i opozycja coraz mocniej szczerzą kły.

Jeśli eskalacja doprowadzi do otwartego starcia to mam wrażenie, że będzie ono rozstrzygające.